مقدمه: بر اساس لزوم استفاده از روش های جدید کنترل بیماریهای واگیر و کاهش عفونتهای بیمارستانی، امروزه در کشورهای پیشرفته، اسکراب جراحی تیم استریل اتاق عمل در مدت کوتاه با مواد موثر، جایگزین سایر روشهای سنتی گردیده است. در حالیکه، در بیشتر اتاق عملهای کشور ما هنوز از روش سنتی و معمول اسکراب دست (با بتادین و مدت بیش از 3 دقیقه) استفاده می شود. هدف از این کارآزمایی بالینی، بررسی تاثیر بتادین و دکوسپت بر میکروارگانیسم های پوست بود.مواد و روش ها: این مطالعه در اردیبهشت ماه سال 1385 بر روی 20 نفر پرستار اتاق عمل بیمارستان تامین اجتماعی شهر خرم آباد انجام شد. افراد به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف با توجه به وجود معیارهای موردنظر انتخاب شدند. ابتدا هم افراد دستها را با صابون غیر آنتی باکتریال شسته و خشک کردند. جهت تعیین معیار پایه از دست آنها نمونه گیری در محیط TSB انجام گرفت. سپس، در دو مرحله (بعد از اسکراب با بتادین و یک هفته بعد، با دکوسپت)، جهت تعیین تاثیر فوری و دوام تاثیر دو ماده، بلافاصله بعد از اسکراب دستها با بتادین و دکوسپت و همچنین دو ساعت بعد از پوشیدن و خروج دستکش، از نوک انگشتان افراد، نمونه گیری به عمل آمده و کلنی های رشد یافته در نمونه های کشت شده شمارش شدند. آنالیز اطلاعات با نرم افزار آماری SPSS نسخه 12 انجام گرفت. با توجه به توزیع نرمال متغیرهای نمونه های تحت بررسی، از آزمون T دوتایی برای مقایسه تفاوت میانگین تعداد کلنی های رشد یافته در هر مرحله استفاده شد.یافته ها: مقایسه فراوانی کاهش کلنی باکتریها بلافاصله بعد از اسکراب با بتادین و دکوسپت تفاوت داشت. مقایسه تفاوت میانگین کاهش کلنی باکتریهای پوست بلافاصله پس از اسکراب با بتادین و دکوسپت اختلاف آماری معنی داری داشت (p=0.011). همچنین، مقایسه میانگین افزایش کلنی باکتری ها از زمان اسکراب تا دو ساعت بعد از پوشیدن دستکش در دو مرحله متفاوت بود (p=0.023). رشد کلنی باکتری ها بعد از اسکراب (از بلافاصله تا دو ساعت بعد) با بتادین، نشاندهنده افزایش 1.7 بود. در حالیکه، این افزایش رشد کلنی باکتری ها در مرحله اسکراب با دکوسپت 1.15 بود که در دو مرحله تفاوت معنی داری مشاهده شد (p=0.001).بحث و نتیجه گیری: به طور کلی، مقایسه نتایج حاصله از کشت نمونه های دست افراد تحت بررسی در دو مرحله (اسکراب با بتادین و دکوسپت) چه در رابطه با تاثیر فوری و چه دوام تاثیر آنها موید این بود که ماده الکلی دکوسپت بطور مشخصی تاثیر بیشتر بر کاهش میکروارگانیسمها دارد. ما پیشنهاد می کنیم که جهت اسکراب جراحی به جای سایر مواد، بیشتر از مواد الکلی استفاده شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

شمارش کلی بار میکروبی گوشت چرخ کرده گاو به روش مرجع و مطابقت نتایج با استانداردهای موجود از جمله کارهای آزمایشگاهی معمول است. از سوی دیگر سرعت دست یابی به نتایج از نکات ویژه مد نظر به منظور اطمینان از کیفیت محصول تولیدی می باشد. با تکیه بر این موضوع، بهره گیری از تکنیک امپدانس به عنوان روشی نسبتاً سریع در ارزیابی بار میکروبی گوشت چرخ کرده گاو مد نظر واقع شد که با صرف وقت کم تر، دست یابی سریع تر به نتایج را میسر می سازد. هم چنین در این مطالعه مطابقت نتایج حاصله روش امپدانس با نتایج روش مرجع، اندازه گیری pH و میزان ازت فرار مورد بررسی قرار گرفت. در این بررسی 80 نمونه گوشت چرخ کرده گاو تهیه و با استفاده از روش های امپدانس و مرجع از نظر شمارش کلی بار میکروبی مورد ارزیابی قرار گرفتند. هم چنین مقدار ازت فرار و pH اندازه گیری شد. روش مرجع، امپدانس و pH بر اساس دستورالعمل های مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران انجام پذیرفت و سپس منحنی های انطباق چهار روش با یکدیگر و معادله های منحنی های مذکور با استفاده از روش های آماری و نرم افزار Excel به دست آمد. بر اساس نتایج، میزان تطابق روش امپدانس با روش مرجع شمارش کلی بار میکروبی 93/39 درصد بود. هم چنین میزان تطابق روش امپدانس با مقدار ازت فرار در کل داده ها 69/8 درصد و نیز میزان تطابق روش امپدانس با میزانpH، 71/4 درصد به دست آمد. نتیجه نهایی آن که بر اساس مقادیر انطباق فوق الذکر صرفاً استفاده از روش امپدانس به عنوان یک روش جایگزین در ارزیابی بار میکروبی گوشت های چرخ کرده قابل توصیه می باشد.

مقدمه: مطالعه حاضر به بررسی کنترل کیفی محصولات پروبیوتیک عرضه شده در بازار ایران از نظر تعداد گونه لاکتوباسیلوس زنده و مقایسه آن با محصولات لبنی غیر پرووبیوتیک پرداخت. همچنین، سویه های جدا شده از نظر ادعای تولید کنندگان مبنی بر استفاده از گونه لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس مورد بررسی قرار گرفت.روش ها: در این مطالعه، 14 محصول لبنی پروبیوتیک و 8 فرآورده لبنی غیر پروبیوتیک از بازار تهیه گردید. رقت های مناسب از هر نمونه در سرم فیزیولوژی به دست آمد و 100 میکرولیتر از رقت ها به شکل کشت سطحی بر محیط آگاردار de Man، Rogosa and Sharpe (MRS) حاوی سیستئین هیدروکلراید تلقیح شد. پس از گرم خانه گذاری و شمارش کلنی ها، از هر نمونه کشت، شش کلنی با خصوصیات مورفولوژیک متفاوت جداسازی شد. ایزوله ها در محیط کشت MRS حاوی برموکرزول و سیستئین هیدروکلراید حداقل دو بار خالص سازی شدند. جهت تفرق سویه های پروبیوتیک از غیر پروبیوتیک، از آزمایش رشد در برابر X-Gal استفاده گردید.یافته ها: در محصولات پروبیوتیک، جمعیت لاکتوباسیلوس زنده در ماست، کفیر و پنیر به ترتیب 5.70، 6.32 و 6.27 لگاریتم واحد کلنی در گرم بود. در مقابل، میانگین جمعیت لاکتوباسیلوس در مورد کل نمونه های غیر پروبیوتیک مورد بررسی شامل ماست، دوغ و پنیر به ترتیب 5.22، 3.60 و 3.62 لگاریتم واحد کلنی در گرم شمارش شد. از 14 محصول پروبیوتیک، 5 نمونه (35 درصد) واجد باکتری هایی با قابلیت رشد در حضور صفرا بودند.نتیجه گیری: اگرچه میانگین جمعیت لاکتوباسیلوس زنده در فرآورده های پروبیوتیک لبنی نسبت به انواع غیر لبنی بیشتر است، اما این شاخص در بخش عمده ای از فرآورده های لبنی که با عنوان پروبیوتیک در بازار ایران عرضه می شود، با حد استاندارد تفاوت زیادی دارد، به ویژه در برخی از برندهای تجاری ماست، میانگین شمارش لاکتوباسیلوس های دارای قدرت رشد در حضور صفرا، از حداقل تعیین شده در قوانین پایین تر می باشد.

هدف از این بررسی، تعیین میزان تراکم میکروبی شیرخام گاومیش در منطقه اهواز و نیز مقایسه دو روش شمارش کلی میکروب های هوازی مزوفیل (روش مرجع) و احیای رنگ متیلن بلو بود. در این بررسی در طول 6 ماه نمونه برداری، تعداد 80 نمونه شیر خام گاومیش در طی دو فصل سرد و گرم، از مناطق مختلف شهر اهواز و حومه تهیه و از نظر تراکم میکروبی، با دو روش مختلف فوق مورد بررسی و آزمایش قرار گرفت. در آزمون شمارش کلی میکروبی، متوسط میزان تراکم میکروبی در نمونه های فصل سرد 2.8×106 cfu/ml و نمونه های فصل گرم 1.5×107 cfu/ml و در کل تحقیق 9.0×106 cfu/ml بود. همچنین در این آزمون، از نظر درجه بندی کیفیت شیر خام بر اساس شاخص تراکم میکروبی در هر میلی لیتر 36.25, (cfu/ml) درصد از نمونه ها ممتاز، 10 درصد از نمونه ها درجه یک، 11.25 درصد از نمونه ها درجه دو، 10 درصد از نمونه ها در درجه سه، 15 درصد از نمونه ها درجه چهار، 2.5 درصد از نمونه ها نسبتا قابل قبول و 15 درصد از نمونه ها غیر قابل قبول بودند. نتایج حاصل از دو روش شمارش کلی میکروب های هوازی مزوفیل و احیا متیلن بلو مشابه بودند (p<0.001) و دو روش، با هم تطابق دارند (r2=0.77). به دلیل اینکه در تراکم میکروبی، علاوه بر میکروب های هوازی مزوفیل، میکروارگانیسم های سرماگرا و گرماگرا نیز، حضور دارند؛ بنابراین به نظر می رسد که تطابق حاصله، در این بررسی شامل میکروب های هوازی مزوفیل می باشد و این تطابق، در شیرهای خام تازه گاومی که به مدت طولانی نگهداری نشده اند، مورد استناد است. همچنین میزان شمارش کلی میکروبی در دو فصل سرد و گرم، اختلاف معنی داری نشان نداد (P>0.05).

لیستریا مونوسایتوجنز باکتری بیماریزا فرصت طلبی است که عفونت های حادی بنام لیستریوزیس را در حیوانات و انسان باعث می شود. این باکتری هم چنین از شایعترین باکتری های ایجاد کننده مننژیت نیز می باشد که از طریق غذاهای آلوده مانند پنیر، سبزیجات خام، سالاد و ماهی به انسان انتقال مییابد. یکی از راه های کنترل وضعیت میکروبی مواد غذایی شمارش کلی میکروب های هوازی می باشد که در این پژوهش به آن پرداخته شده است.برای ارزیابی آلودگی لیستریایی دویست وشصت ماهی تازه و کامل از فروشگاه های عرضه ماهی سطح شهر کرمانشاه جمع آوری شدند. از مجموع 260 ماهی تازه، 160 عدد ماهی قزل آلای رنگین کمان از گروه ماهیان سرد آبی و 100 عدد کپور معمولی از گروه ماهیان گرم آبی بودند. با به کارگیری دستور العمل کانادایی اصلاح شده FDA، تمام ماهیان برای وجود لیستریا مونوسایتوجنز آزمایش شدند. هم چنین تمامی نمونه ها به کمک محیط کشت پلیت کانت آگار برای شمارش باکتری های مزوفیل هوازی مورد ارزیابی قرار گرفتند.نتایج این آزمایشات نشان داد که شیوع لیستریا مونوسایتوجنز در فروشگاه های عرضه ماهی سطح شهر کرمانشاه به ترتیب 15 درصد در قزل آلای رنگین کمان و 18 درصد در کپور معمولی می باشد. هم چنین 35 درصد نمونه های ماهی قزل آلا و 48 درصد نمونه های ماهی کپور معمولی شمارش کلی بیش از 107cfu/gr داشتند. با توجه به نتایج به دست آمده در این بررسی کنترل بهداشت در عرضه و نحوه مصرف این محصولات از قبیل تخلیه امعا و احشا و پخت مناسب ضروری می باشد.

زمینه و هدف: یکی از مهم ترین اقدامات بهداشتی جهت کنترل عفونت های بیمارستانی ضدعفونی کردن پوست می باشد. این عمل در مورد ضدعفونی پوست قبل از اعمال جراحی کاملا ضروری است و موجب کاهش محسوسی در عفونت های بیمارستانی می گردد. با توجه به اهمیت موضوع در این مطالعه دو روش پرپ ناحیه جراحی با بتادین و کلرهگزیدین باهم مقایسه شده است.روش بررسی: کار آزمایی بالینی حاضر به صورت سه مرحله ای با طرح مداخله قبل و بعد انجام شد. شرکت کنندگان به روش تداومی آسان انتخاب و به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه ضدعفونی قبل از عمل با محلول بتادین 7.5% و محلول الکلی کلرهگزیدین (32 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. نمونه گیری کشت و شمارش میکروبی پوست در سه زمان قبل و بعد از پرپ و پایان عمل انجام و از طریق چک لیست ثبت شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل و واریانس با اندازه های مکرر و کای اسکور تحت نرم افزار آماری SPSS انجام شد.یافته ها: نتایج یافته ها نشان داد که میزان باکتری پس از پرپ با محلول کلرهگزیدین به صفر رسید. در گروه بتادین نیز شمارش میکروبی در سه زمان به طور معنی دار کمتر شده است (P=0.001). بعد از پرپ میانگین تعداد باکتری در گروه کلرهگزیدین به طور معنی داری کمتر از بتادین بود (P=0.001)، اما پس از عمل اختلاف معنی دار نشد (P=0.770).نتیجه گیری: استفاده از ضدعفونی کننده ها قبل از جراحی گرچه ضروری است، ولی انتخاب محلول مناسب در مواردی با چالش روبروست. کاربرد محلول کلرهگزیدین در پرپ قبل از جراحی می تواند با اطمینان بیشتری میزان باکتری ها را کاهش دهد. این مطالعه استفاده از کلرهگزیدین را به جای بتادین قبل از اعمال جراحی توصیه می کند زیرا اثربخشی آن در کاهش تعداد باکتری ها سطح پوست بیشتر است.

سابقه و هدف: در مورد مسواک که مهمترین عامل حفظ بهداشت دهان و دندان است صدها تحقیق انجام گرفته در حالیکه به نحوه نگهداری مسواکها بندرت اشاره می شود. مسواکها معمولا در اماکنی قرار می گیرند که اکثرا از دسترس میکروارگانیسم ها در امان نمی باشند. هدف از بررسی حاضر تعیین آلودگی میکروبی مسواکها و تاثیر عوامل مرتبط با آن از قبیل نحوه شستشو، نگهداری، محل نگهداری، جلد داشتن و ... در میزان آلودگی آن می باشد. مواد و روشها: در این تحقیق توصیفی- تحلیلی گذشته نگر، صد عدد مسواک با نامهای تجاری مختلف مربوط به صد نفر داوطلب با سنین متفاوت جمع آوری گردید. طی پرسشنامه جامعی کلیه اطلاعات مربوط به نحوه استفاده از مسواک ثبت شد. باکتریها در دو محیط کشت جداگانه Blood agar (برای کشت باکتریهای گرم مثبت) و E.M.B (برای کشت میکروب های گرم منفی)، کشت داده شدند. نحوه کشت بدین صورت بود که تمام سطوح مسواک سه بار (در هر دو محیط کشت) به طور جداگانه کشیده می شدند. محیطهای کشت در دمای 37˚C در انکوباتور قرار گرفته و در سه مرحله متوالی 24، 48 و 72 ساعت بعد خوانده می شدند. مشاهده محیطهای کشت به دو صورت میکروسکوپی و چشمی صورت می گرفت. میزان آلودگی از نظر مقدار کلنی های روی محیط کشت به سه دسته تقسیم گردید. تعداد کلنی های کمتر از 10000، آلودگی کم، بین 30000-10000 آلودگی متوسط، و بیشتر از 30000، آلودگی زیاد. شاخصهای Plaque, gingival, DMFT و ارتباط آنها با میزان آلودگی مسواک در هر فرد تعیین گردید. اطلاعات با تستهای آماری chi-square، chi square for trends جهت بررسی میزان آلودگی مسواکها، 2- Fisher exact test جهت بررسی آلوده بودن یا نبودن مسواکها، 3- Spearman correlation coefficient و Mann-whitney test آنالیز گردید. یافته ها: از میان 100 عدد مسواک، فقط چهار عدد فاقد آلودگی بودند. جنسیت، سطح تحصیلات، نوع مسواک، تعداد دفعات استفاده از مسواک در شبانه روز و مدت استفاده از مسواک، بر میزان آلودگی مسواک ها اثری نداشت. ولی نگهداری در سرویس های بهداشتی، خشک نکردن مسواک پس از استفاده، عدم دقت در شستشو، جلد نداشتن مسواک و بهداشت دهانی بد، با افزایش میزان آلودگی مسواک ها همراه بود. نتیجه گیری: مسواکهای مصرفی به شدت توسط انواع متنوعی از میکروارگانیسم ها در معرض آلودگی کمی قرار دارند، نحوه و محل نگهداری و چگونگی شستشوی مسواک ها از مهمترین عوامل در کاهش میزان آلودگی مسواک ها است.

سابقه و هدف: در اسلام هر چیزی که برای سلامتی ضرر داشته باشد، حلال نیست. خامه قسمتی از شیر است که طی عمل خامه گیری از آن جدا می شود و به دلیل مغذی بودن، محیط کشت مناسبی برای رشد میکروب ها است. امروزه عوام فریبی و گمراه کردن مشتریان با این عنوان که محصولات سنتی بهتر و طبیعی تر از محصولات صنعتی است، افزایش یافته است که خامه نیز جز این محصولات است. بنابراین هدف کلی این پژوهش بررسی میزان آلودگی میکروبی خامه سنتی در سطح شهر تهران است. مواد و روش ها: در این پژوهش تعداد 60 نمونه خامه سنتی از واحدهای فروش شیر و فرآورده های شیری سنتی در سطح شهر تهران به شکل تصادفی نمونه گیری شد. جامعه موردمطالعه خامه های تولیدی در واحدهای سنتی و شیرسراها در سطح شهر تهران، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی در یک دوره 4 ماهه، تقریباً در 2 فصل تابستان و پاییز 1394 بررسی شدند. آزمون های میکروبی شامل تعیین تعداد کل میکروارگانیسم ها، کلی فرم، اشرشیاکلی، کپک و مخمر، انتروباکتریاسه بود که بر اساس استانداردهای ملی ایران انجام گرفت. محیط های کشت مورد استفاده، پلیت کانت اسکیم میلک، YGC، غنی کننده بافر بریلیانت گرین بایل گلوکز، ویولت رد بایل گلوکز غنی کننده آبگوشت لوریل سولفات تریپتوز، نوترینت آگار، انتخابی آبگوشت، آب تریپتونه بدون اندول، گلوکز آگار، آبگوشت اصلاح شده جیولیتی وکانتونی بود. نتایج نیز با استفاده از نرم افزار آماری 19 SPSS تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: از مجموع 60 نمونه موردبررسی، 3/3% آلودگی نمونه ها مربوط به استافیلوکوکوس اورئوس، 30% انتروباکتریاسه (باسیل های گرم منفی، هوازی-بی هوازی اختیاری و بدون اسپور)، 7/16 % کلی فرم، 30% اشرشیا کلی و 3/88% کپک و مخمر بوده و درمجموع 7/51% از نمونه های خامه جمعیت میکروبی بالاتر از حد مجاز استاندارد داشتند. نتیجه گیری: آلودگی خامه های سنتی به انواع میکروارگانیسم ها در شهر تهران حاکی از غیربهداشتی بودن شرایط تولید، توزیع و فروش در بیش از نیمی از نمونه ها بود. بنابراین بهتر بودن محصولات سنتی نسبت به محصولات صنعتی ادعای نادرستی است که باعث گمراهی مشتری و دور شدن از کسب روزی و رزق حلال می گردد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.